Σάββατο, 27 Αυγούστου 2016

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ και ΚΟΙΝΩΝΙΑ (9)



Ηθική σπαρτιατική και ηθική συβαριτική
του Ουμπέρτο Έκο*

Όταν ήμουν μικρός, οι μεγάλοι αγόραζαν στα παιδιά δύο τύπους παγωτών από κείνα τα άσπρα καροτσάκια με τα στρογγυλά ασημί καπάκια: ή το χωνάκι που στοίχιζε δύο σολδιά ή την «τσιάλντα» που στοίχιζε τέσσερα.

Παρασκευή, 26 Αυγούστου 2016

Δέκα λόγοι για να το επισκεφτείτε...(9)

ΤΟ ΞΕΧΩΡΙΣΤΟ ΡΕΘΥΜΝΟ

Το Ρέθυμνο ή Ρέθεμνο, όπως το αποκαλούν οι ντόπιοι, είναι η πρωτεύουσα του ομώνυμου νομού της Κρήτης, ο οποίος βρίσκεται ανάμεσα στα Χανιά και το Ηράκλειο. Λόγω αυτής της θέσης του έχει λάβει και όλες τις χάριτές τους, που μαζί με τις δικές του ταυτίζουνε το Ρέθεμνο και τους ρεθεμνιώτες, με την Κρήτη.  Υπάρχουν όμως και δεκατρείς νεανικοί  λόγοι για να μην αναβάλλετε το ταξίδι σας στο Ρέθυμνο, με άλλα λόγια, για να περάσετε καταπληκτικά:

Πέμπτη, 25 Αυγούστου 2016

ΓΡΑΦΩ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΠΑΡΑΜΥΘΙ (6/2016)

ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΧΟΡΟΥ

Ακουγόντουσαν φωνές και γέλια έξω στο πάρκο. Ο μικρός Ντόνι πάλι καθόταν στο δωμάτιό του χαζεύοντας έξω από το παράθυρό του. Του άρεσε να βλέπει τα υπόλοιπα παπάκια της ηλικίας του να παίζουν, να γελούν και να χορεύουν στα δροσερά  καλοκαιρινά απογεύματα. Εκείνος δεν τολμούσε να παίξει μαζί τους. Νόμιζε ότι δεν ήταν ικανός να χορέψει τόσο καλά, όσο οι άλλοι. Έτσι καθόταν μέσα μόνος του στο σπίτι.

Τρίτη, 23 Αυγούστου 2016

ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ ΕΡΓΑ

ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑΤΑ ΜΑΘΗΤΩΝ στο ΣΧΟΛΕΙΟ

Οι κατασκευές είναι έργο των μαθητών που πραγματοποιείται στο εργαστήριο της Τεχνολογίας στο πλαίσιο του μαθήματος. Τα παιδιά προσεγγίζουν διαθεματικά το μελετώμενο θέμα και παράλληλα το δημιουργούν χρησιμοποιώντας τον εξοπλισμό του εργαστηρίου Τεχνολογίας του 3ου Γυμνάσιου Γλυφάδας.

Δευτέρα, 22 Αυγούστου 2016

ΚΑΙ ΔΕΝ ΒΛΕΠΩ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ



ΞΥΠΝΑΩ ΕΝΑ ΠΡΩΙ...

Ένα πρωί, την πρώτη Απρίλη, ανοίγω σιγά-σιγά τα μάτια μου, ξυπνάω, βάζω τις παντόφλες μου και πηγαίνω στο μπάνιο. Κοιτιέμαι στον καθρέφτη. Κάτι συμβαίνει όμως… Δεν βλέπω τον εαυτό μου. Κάνω διάφορες κινήσεις με το σώμα μου για να καταλάβω τι έχει συμβεί. και τελικά, το είδωλό μου ήταν αόρατο.Για κάποιον αφύσικο λόγο, το σώμα μου και τα σωθικά μου είχαν γίνει αόρατα. 

Σάββατο, 20 Αυγούστου 2016

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ και ΚΟΙΝΩΝΙΑ (8)

Κατά ποίου ο λίθος αναθέματος;*
Οι διδακτικές ελλείψεις ως αίτιο της Αρχαιοπληξίας
του Σαράντου Καργάκου**

Κανείς λογικός άνθρωπος δεν πρέπει να επιχαίρει για την επιβεβαίωση κάποιων δυσοίωνων προβλέψεων του. Ειλικρινά θα ήθελα να έχω διαψευσθεί για αυτά που έγραψα προ 28ετίας για την μέλλουσα να πλήξει τη χώρα μας αλαλία (λόγω του εξοβελισμού των αρχαίων Ελληνικών και την ολοσχερή κατάργηση της διδασκαλίας των λογίων μορφών της ελληνικής γραμματείας) και ανιστορησία, μετά την εισαγωγή νέων -δήθεν- μεθόδων διδασκαλίας του μαθήματος της ιστορίας.

Παρασκευή, 19 Αυγούστου 2016

Δέκα λόγοι για να την επισκεφτείτε...(8)



Η ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΤΙΚΗ ΥΔΡΑ

Η Ύδρα είναι το νησί του Αργοσαρωνικού το οποίο φημίζεται για την γραφικότητα, τον αρχοντικό  και κοσμοπολίτικο χαρακτήρα του μοναδικού οικισμού του.

Πέμπτη, 18 Αυγούστου 2016

ΛΟΤΗ ΠΕΤΡΟΒΙΤΣ-ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΠΟΥΛΟΥ

ΣΤΟ ΤΣΙΜΕΝΤΕΝΙΟ ΔΑΣΟΣ

Ένα καταπληκτικό μυθιστόρημα για νέους το οποίο αποτελεί μια σύγχρονη προσέγγιση του παραμυθιού της Κοκκινοσκουφίτσας. Μια ενδιαφέρουσα περιπέτεια που προσφέρει ωραία και σημαντικά μηνύματα, αλλά και ένα πολύτιμο μάθημα ζωής απαραίτητο για κάθε έφηβο της σύγχρονης εποχής. 

Τετάρτη, 17 Αυγούστου 2016

ΣΤΑΜΟΣ ΛΕΡΙΩΤΗΣ



ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ















Ένα φεγγάρι μεγάλο και λαμπρό πολύ
που λάμπει μες της νύχτας τη σιγή
Το θαυμάζω από τη γήινη φυλακή

Τρίτη, 16 Αυγούστου 2016

ΓΡΑΦΩ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΠΑΡΑΜΥΘΙ (5/2016)

ΒΡΟΧΗ ΑΠΟ ΑΣΤΕΡΙΑ
 
Μία φορά και έναν καιρό σε ένα τόπο μακρινό, ζούσε ένα ορφανό κοριτσάκι χωρίς σπίτι, χωρίς κεραμίδι να το σκεπάσει, χωρίς έναν άνθρωπο να την παρηγορήσει, χωρίς τροφή και κρεβάτι να κοιμηθεί. Το όνομά του, Μαρίνα. 

Σάββατο, 13 Αυγούστου 2016

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ και ΚΟΙΝΩΝΙΑ (7)



Δεκαπενταυγούστου τα αποσβεσμένα*
του Χρήστου Γιανναρά**
Για τη συντριπτική μάλλον πλειονότητα σήμερα του ελλαδικού πληθυσμού (και όχι μόνο) οι λέξεις «Παναγιά», «Mεγαλόχαρη», «Θεοτόκος» και πλήθος συνώνυμες είναι τόσο κατανοητές όσο και τα «άμπρα - κατάμπρα» στα μωρουδιακά παραμύθια. Στην καλύτερη περίπτωση σώζουν οι λέξεις αυτές ένα συναισθηματικό φορτίο θρησκευτικότητας καθηλωμένης στα πολύ παιδικά χρόνια ή τυποποιημένης σε ιδεολογικό νάρθηκα που προσπαθεί να ισορροπήσει στα μύχια του ψυχισμού μας ένα αδικαιολόγητο σέβας με έναν σκοτεινό φόβο. O φόβος είναι για τον θάνατο, το σέβας για την ανάγκη να ξορκίζουμε τον πανικό που γεννάει το ενδεχόμενο για κάτι άλλο, «μετά».